تعمق. [ ت َ ع َم ْ م ُ ] ( ع مص ) دور درشدن. ( تاج المصادر بیهقی ). دور درشدن در چیزی. ( زوزنی ). دور اندیشیدن در سخن و در کار و به مغ سخن رسیدن. یقال: تعمق فی الکلام؛ ای تنطع و کذا تعمق فی لباسه اذا تنوق و استقصی. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). غور کردن و به کنه چیزی رسیدن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). تنطع در سخن. ( از اقرب الموارد ). غوررسی و دوراندیشی و فراست وزیرکی. ( ناظم الاطباء ). ژرف اندیشی. ژرف بینی. ژرف نگری. به ژرفی دیدن در.... ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).
(تَ عَ مُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ژرف اندیشیدن.
۱. دوراندیشی کردن.
۲. کنجکاوی و دقت بسیار کردن در امری، غور کردن.
۱ -( مصدر ) دور رفتن فرو رفتن ژرف اندیشیدن غور کردن. ۲ - ( اسم ) ژرف اندیشی. جمع: تعمقات.
[ویکی فقه] تعمق یعنی بسیار دقّت کردن.
از آن به مناسبت در باب طهارت سخن رفته است.
تعمّق در وضو یعنی دقّت بیش از حد متعارف در آن، در روایتی مورد نهی قرار گرفته و مکروه است.
۱. ↑ کشف الغطاء ج۲، ص۹۸.
منبع
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۲،ص۵۴۲.
...
💡 او صاحب نظر در علومی چون فلسفه و حکمت و عرفان، ریاضیات و محاسبات، ستارهشناسی، موسیقی، شعر و ادبیات فارسی و عربی، تاریخ، ترجمه و تفسیر قرآن، حدیثشناسی، فقه و … بود، و در مسائل علمی و آیات قرآن و روایات اهل بیت دقت و تعمق فراوان داشت.
💡 لهراسپ، همچون فریدون، در روز مهرگان تاج شاهی را بر سر نهاد. برای درک تاریخ این بخش از شاهنامه آگاهی از این تغییر و تحول یا انتقال قدرت موضوع کلیدی به نظر میرسد. خصوصاً پایان کار لهراسپیان در شاهنامه ارتباط مییابد با آغاز کار هخامنشیان در تاریخ؛ بنابراین تعمق در این قسمت از شاهنامه بسیار مهم است.
