تجویز دارو

{medication} [پزشکی] دستور به کار بردن دارو برای درمان متـ. مداوا

دستور به کار بردن دارو برای درمان

💡 برداشت‌های متفاوت از مفهوم هومرگ (اتانازی) وجود دارد؛ مثلاً در روش غیرمستقیم، پزشک با تجویز دارویی، فقط مقدمات مرگ بیمار را فراهم می‌کند و بیمار با آگاهی کامل به استقبال مرگ اختیاری می‌رود.

💡 در این بخش، بیماران به‌طور لحظه‌ای و شبانه‌روزی تحت پایش قرار داشته و درمان‌ها به صورت تهاجمی و نیمه تهاجمی انجام می‌شود. منظور از نیمه‌تهاجمی سامانه‌های پایش مستقیم مانند اندازه‌گیری مستقیم فشار خون درون سرخ‌رگ یا درون جمجمه و ایجاد و تحریک تنفس درون نای توسط دستگاه تنفس مصنوعی است. بیشتر تجویز دارویی، داروهای مراقبت ویژه بوده که به بیماران داده می‌شود.

💡 هرچند ویچتروئه به عنوان مخترع لنزهای تماسی شناخته شده، اما نوآوری‌های او پایه و اساس فناوری‌های پیشرفته پزشکی مانند بیومواد «هوشمند» را ایجاد کرد که برای بازیابی بافت‌های همبند انسان و قابلیت تشخیص زیستی استفاده می‌شود. همچنین پلیمرها، که الهام بخش استاندارد جدیدی برای تجویز دارو هستند.

💡 حقیقت دوم، دلبستگی‌ها را به‌عنوان باعث و بانی این بیماری باز می‌شناسد. سومین حقیقت، شرایط را سنجیده و اعلام می‌کند که بهبود امکان‌پذیر است. حقیقت چهارم، تجویز دارو برای دست یافتن به سلامت است.

💡 نام او امروزه با نشانه تروسو در بدخیمی، تست تروسو و «اجسام تروسو-لالومان» گره خوده و این توصیه را که «تا فرصتِ اثر هست، تجویز دارو را به‌سرعت شروع کنید» به او نسبت می‌دهند، هرچند «میشل-فیلیپ بووار» ۴۰ سال پیش‌تر، همین حرف را زده بود.