world-line

💡 In relativity, your world line threads spacetime like a personal signature.

در نسبیت، خط جهانی شما، فضا-زمان را مانند یک امضای شخصی به هم متصل می‌کند.

💡 The motion of my Now along my world-line reflects the fact that as my watch advances I acquire more experiences to record.

حرکت «اکنون» من در امتداد خط جهانم، نشان دهنده این واقعیت است که با پیشرفت ساعتم، تجربیات بیشتری برای ثبت کردن به دست می‌آورم.

💡 The diagram traced the spacecraft’s world line through a gravity assist.

این نمودار، خط جهانی فضاپیما را از طریق یک نیروی کمکی گرانشی ترسیم می‌کرد.

💡 Two events share a world line only if no light could fit between them.

دو رویداد تنها در صورتی یک خط جهانی مشترک دارند که هیچ نوری نتواند بین آنها قرار گیرد.

💡 At any moment I can represent my past experience as my world-line, terminating in my Now.

در هر لحظه می‌توانم تجربیات گذشته‌ام را به عنوان خط جهانم نشان دهم که به اکنونم ختم می‌شود.

💡 There is nothing about any point on my world-line that singles it out as my Now.

هیچ نقطه‌ای روی خط جهان من وجود ندارد که آن را به عنوان «اکنون» من متمایز کند.