woman-hater

💡 The term comes from a Jacobean play, “Swetnam the Woman-Hater Arraigned by Women,” produced at London’s Red Bull Theatre in 1618.

این اصطلاح از یک نمایشنامه مربوط به دوران ژاکوبن با عنوان «سوئتنام، زن‌ستیز، احضار شده توسط زنان» گرفته شده است که در سال ۱۶۱۸ در تئاتر رد بول لندن اجرا شد.

💡 He is also a white supremacist, a woman-hater, a confirmed sexual predator, a megalomaniac and various other bad things.

او همچنین یک نژادپرست سفیدپوست، زن‌ستیز، یک متجاوز جنسیِ تمام‌عیار، یک خودبزرگ‌بین و کلی چیزهای بد دیگر است.

💡 HR training covered how a quiet woman hater can poison team dynamics.

آموزش منابع انسانی به این موضوع پرداخت که چگونه یک زن ساکت و کینه‌توز می‌تواند پویایی تیم را مسموم کند.

💡 And her brand of sexual politics encountered hostility from critics like Pauline Kael, Molly Haskell and Ellen Willis, who called Ms. Wertmüller “a woman-hater who pretends to be a feminist.”

و نوع سیاست‌های جنسی او با خصومت منتقدانی مانند پائولین کیل، مالی هاسکل و الن ویلیس روبرو شد که خانم ورتمولر را «زن‌ستیزی که وانمود می‌کند فمینیست است» خواندند.

💡 She refused to normalize a notorious woman hater with friendly quotes.

او از عادی‌سازی یک زن‌ستیز بدنام با نقل قول‌های دوستانه خودداری کرد.

💡 The satire paints the antagonist as a cartoonish woman hater to make a point.

این طنز، شخصیت منفی داستان را به شکل یک زن‌ستیزِ کارتونی تصویر می‌کند تا نکته‌ای را بیان کند.