villanelle

💡 A famous villanelle can haunt you with its repeating line at midnight.

یک ویلانل معروف می‌تواند با تکرار جمله‌اش در نیمه‌شب شما را تسخیر کند.

💡 The workshop scanned a villanelle to show how repetition sharpens meaning.

این کارگاه یک ویلانل را اسکن کرد تا نشان دهد که چگونه تکرار، معنا را تقویت می‌کند.

💡 Elongated and paved with bricks, the path is a closed form, a kind of physical villanelle that thwarts the experience of continuity or the feeling of finitude.

این مسیر که دراز و با آجر فرش شده، شکلی بسته دارد، نوعی ویلانِلِ فیزیکی که مانع از تجربه‌ی تداوم یا احساسِ محدودیت می‌شود.

💡 “It was almost like working within a received form, like a sonnet or a villanelle, to write into the context of the script,” he said.

او گفت: «تقریباً مثل این بود که در یک قالب پذیرفته‌شده، مثل یک غزل یا یک قطعه موسیقی ویلیانل، کار کنی تا در چارچوب فیلمنامه بنویسی.»

💡 Susan Kinsolving’s villanelle obsessively circles the same two rhymes, keeping pace with the anxiety of a mind trying to cope.

شخصیت ویلانلِ سوزان کینسالوینگ با وسواس خاصی دو قافیه را دور می‌زند و با اضطراب ذهنی که سعی در کنار آمدن با شرایط دارد، همگام می‌شود.

💡 Writing a villanelle feels like weaving, the refrains returning like threads.

نوشتن یک ویلانِل (داستان کوتاه) مثل بافتن است، و ترجیع‌بندها مثل نخ برمی‌گردند.