toadstone

💡 Medieval lore claimed a toadstone could detect poison; jewelers now call it fossilized fish tooth.

افسانه‌های قرون وسطی ادعا می‌کردند که سنگ وزغ می‌تواند سم را تشخیص دهد؛ جواهرسازان اکنون آن را دندان ماهی فسیل‌شده می‌نامند.

💡 The exhibit traced toadstone tales from apothecaries to modern geology.

این نمایشگاه، داستان‌های مربوط به سنگ وزغ را از عطاری‌ها تا زمین‌شناسی مدرن دنبال می‌کرد.

💡 A ring set with toadstone sat in the case like a tiny myth.

انگشتری مزین به سنگ وزغ، مثل یک افسانه‌ی کوچک توی جعبه جا گرفته بود.

💡 Volcanic rocks, locally called “Toadstone,” are represented in the limestones by intrusive sills and flows of dolerite and by necks of agglomerate, notably near Tideswell, Millersdale and Matlock.

سنگ‌های آتشفشانی، که به صورت محلی «سنگ وزغ» نامیده می‌شوند، در سنگ‌های آهکی به صورت آستانه‌ها و جریان‌های نفوذی دولریت و گردنه‌های آگلومرا، به ویژه در نزدیکی تایدسول، میلرزدیل و ماتلاک، نمایان هستند.

💡 This famous toadstone is simply one of the fossil teeth of various fishes, and is chiefly formed of phosphate of lime.

این سنگ وزغ معروف، یکی از دندان‌های فسیلی ماهی‌های مختلف است و عمدتاً از فسفات آهک تشکیل شده است.

💡 How it stood there I cannot say, for, like the famous toadstone at Tunbridge Wells, which I myself had seen when my mother took me there in childhood, it looked as if it would topple over.

نمی‌توانم بگویم چطور آنجا ایستاده بود، چون مثل سنگ وزغ معروف در تانبریج ولز، که خودم وقتی مادرم مرا در کودکی به آنجا برده بود، دیده بودم، طوری به نظر می‌رسید که انگار دارد واژگون می‌شود.