Tibullus

💡 A new edition of Tibullus argues for rearranging the poems by theme rather than date.

ویرایش جدیدی از تیبولوس، به جای تاریخ، از بازچینش اشعار بر اساس موضوع حمایت می‌کند.

💡 The melancholy of Tibullus pairs strangely well with city noise and late coffee.

غم و اندوه تیبولوس به طرز عجیبی با سر و صدای شهر و قهوه‌ی دیرهنگام جور درمی‌آید.

💡 “Here’s the word ‘Tibullus’—he’s the only Tibullus I can find.

«این کلمه «تیبولوس» است - او تنها تیبولوسی است که می‌توانم پیدا کنم.»

💡 Then a formula—‘scripsi et dico me’—so the man’s name is Tibullus, his status is the freedman of Venustus, and he’s saying, ‘I write and I say.’

سپس یک فرمول - «scripsi et dico me» - بنابراین نام مرد تیبولوس است، مقام او آزاد شده ونوستوس است، و او می‌گوید: «من می‌نویسم و می‌گویم.»

💡 We translated Tibullus in a sunlit classroom, tracing elegiac sorrow across tidy couplets.

ما تیبولوس را در کلاسی روشن ترجمه کردیم و اندوهی مرثیه‌وار را در ابیات منظمی ترسیم کردیم.

💡 "I, Tibullus, the freedman of Venustus have written and say that I owe Gratus, the freedman of Spurius, 105 denarii from the price of merchandise which has been sold and delivered…"

«من، تیبولوس، آزادگان ونستوس، نوشته‌ام و می‌گویم که ۱۰۵ دینار از قیمت کالایی که فروخته شده و تحویل داده شده، به گراتوس، آزاده اسپوریوس بدهکارم…»