Sunday painter

💡 A retired chemist, now a devoted Sunday painter, mixes pigments with the discipline of a lab and the freedom of a park bench.

یک شیمیدان بازنشسته که اکنون یک نقاش متعهد یکشنبه است، رنگدانه‌ها را با نظم یک آزمایشگاه و آزادی یک نیمکت پارک ترکیب می‌کند.

💡 “I used to joke that I was a Sunday painter because I’d gotten so busy with career stuff that Sunday became the only time I actually had time to paint,” he said.

او گفت: «من قبلاً به شوخی می‌گفتم که یکشنبه‌ها نقاش هستم، چون آنقدر سرم با کارهای شغلی شلوغ شده بود که یکشنبه‌ها تنها زمانی بود که واقعاً وقت نقاشی کردن داشتم.»

💡 The critic dismissed him as a Sunday painter until the watercolors sold out and the line grew honest.

منتقد او را به عنوان یک نقاش یکشنبه رد کرد تا اینکه آبرنگ‌ها تمام شدند و خط [نقاشی] صادقانه‌تر شد.

💡 The painting had been donated to the University of Arizona Museum in 1958 by wealthy Baltimore businessman Edward J. Gallagher Jr., a Sunday painter who vacationed in the area.

این نقاشی در سال ۱۹۵۸ توسط تاجر ثروتمند بالتیموری، ادوارد جی. گالاگر جونیور، که یک نقاش یکشنبه‌ها بود و تعطیلاتش را در این منطقه می‌گذراند، به موزه دانشگاه آریزونا اهدا شده بود.

💡 The club welcomes every Sunday painter with tea, feedback, and the occasional field trip that becomes a masterpiece.

این باشگاه هر یکشنبه با چای، بازخورد و گاهی اوقات گردش علمی که به یک شاهکار تبدیل می‌شود، از نقاشان استقبال می‌کند.

💡 “He was very engaging with very strong opinions about what art should be,” said Mr. Cole, now a co-owner of the Sunday Painter gallery in London.

آقای کول، که اکنون یکی از مالکان گالری Sunday Painter در لندن است، گفت: «او با نظرات بسیار قوی خود در مورد اینکه هنر باید چگونه باشد، بسیار جذاب بود.»