Standard English

💡 Editors enforce Standard English where clarity pays bills, then celebrate dialect in dialogue.

ویراستاران انگلیسی استاندارد را اجرا می‌کنند که در آن وضوح متن، هزینه‌ها را جبران می‌کند، سپس لهجه را در دیالوگ‌ها ارج می‌نهند.

💡 Teaching Standard English should honor students’ home voices instead of shaming them.

آموزش زبان انگلیسی استاندارد باید به جای تحقیر دانش‌آموزان، به صدای آنها در خانه احترام بگذارد.

💡 Standard English is a register, not a moral achievement; code-switching is a valid skill.

انگلیسی استاندارد یک سبک نوشتاری است، نه یک دستاورد اخلاقی؛ تغییر رمز زبانی یک مهارت معتبر است.

💡 Then he translated into standard English: If anyone tries to repeal the Inflation Reduction Act, “I will veto it.”

سپس او به انگلیسی استاندارد ترجمه کرد: اگر کسی سعی کند قانون کاهش تورم را لغو کند، «من آن را وتو خواهم کرد.»

💡 "The slaves would have a way of speaking to each other that is unintelligible to their slave owners. In my novel, it happens to be what we would call standard English".

«بردگان به شیوه‌ای با یکدیگر صحبت می‌کردند که برای صاحبانشان نامفهوم بود. در رمان من، این شیوه همان چیزی است که ما آن را انگلیسی استاندارد می‌نامیم.»

💡 In other words, no one speaks "standard English"; rather, it is an imagined way of using language that exists only in grammar and style books.

به عبارت دیگر، هیچ‌کس «انگلیسی استاندارد» صحبت نمی‌کند؛ بلکه این یک روش خیالی برای استفاده از زبان است که فقط در کتاب‌های دستور زبان و سبک نگارش وجود دارد.