Ssu-ma Chien

💡 There is every reason to suppose, then, that the 13 chapters existed in the time of Ssu-ma Ch`ien practically as we have them now.

بنابراین، کاملاً منطقی است که فرض کنیم این ۱۳ فصل در زمان سسوما چین تقریباً به همین شکلی که اکنون در دست داریم، وجود داشته‌اند.

💡 Students cite Ssu ma Ch'ien to compare moral judgments across dynasties, discovering objectivity is a conversation, not a destination.

دانش‌آموزان برای مقایسه قضاوت‌های اخلاقی در سلسله‌های مختلف، به سو ما چی‌ین استناد می‌کنند و کشف می‌کنند که عینیت یک گفتگو است، نه یک مقصد.

💡 Translations of Ssu ma Ch'ien reward slow reading, where footnotes bloom into miniature histories beside the main text.

ترجمه‌های سو ما چی‌ین به کندخوانی کمک می‌کنند، جایی که پاورقی‌ها در کنار متن اصلی به صورت تاریخچه‌های مینیاتوری شکوفا می‌شوند.

💡 Yeh Shui-hsin represents Ssu-ma Ch`ien as having said that Sun Wu crushed Ch`u and entered Ying.

یه شویی-هسین، نماینده‌ی سس-ما چی‌ین است که گفته است سان وو، چو را سرکوب کرده و وارد یینگ شده است.

💡 A version of his dissertation, on Sima Qian, a historian of the Han dynasty, was published by Columbia University Press in 1958 as “Ssu-ma Ch’ien, Grand Historian of China.”

نسخه‌ای از پایان‌نامه او، درباره سیما چیان، مورخ سلسله هان، در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات دانشگاه کلمبیا با عنوان «سو-ما چی‌ین، مورخ بزرگ چین» منتشر شد.

💡 The historian Ssu ma Ch'ien stitched biography and empire into narratives that still shape how readers meet antiquity.

سو ما چی‌ین، مورخ، زندگی‌نامه و امپراتوری را در روایت‌هایی به هم پیوند داد که هنوز هم نحوه‌ی مواجهه‌ی خوانندگان با دوران باستان را شکل می‌دهند.