she-devil

💡 Indeed, the only woman to consistently fail the "Chris Matthews" test was Clinton, a woman he referred to as a she-devil and "witchy," and whose cheek he pinched because, you know, it's him.

در واقع، تنها زنی که مدام در آزمون «کریس متیوز» رد می‌شد، کلینتون بود، زنی که او را شیطان ماده و «جادوگر» خطاب می‌کرد، و گونه‌اش را نیشگون می‌گرفت، چون، می‌دانید، خودش بود.

💡 He apologized for saying she devil, then listened and learned better language.

او از اینکه به او گفته بود «او شیطان است» عذرخواهی کرد، سپس گوش داد و زبان بهتری یاد گرفت.

💡 It is a nice touch that the person with the most sympathy for this Faustian she-devil turns out not to be the poet.

نکته‌ی جالبی است که شخصی که بیشترین همدردی را با این شیطان فاوستی دارد، شاعر داستان نیست.

💡 Fiction uses she devil tropes to punish power; better stories complicate and humanize.

داستان از استعاره‌های شیطانی برای تنبیه قدرت استفاده می‌کند؛ داستان‌های بهتر، پیچیده‌تر و انسانی‌تر می‌شوند.

💡 But Depp's performance as a crumbling shell of a man under assault by a she-devil he says he regrets marrying?

اما بازی دپ در نقش مردی که زیر حمله‌ی یک شیطان ماده قرار دارد و می‌گوید از ازدواج با او پشیمان است، چطور؟

💡 The headline called her a she devil, lazy shorthand for ambition wearing heels.

تیتر روزنامه او را یک زن شیطان صفت و تنبل خطاب کرد که به معنای جاه طلبی و پوشیدن کفش پاشنه بلند است.