shalom

💡 The rabbi described shalom as justice braided with kindness, a peace that requires work, not wishful thinking.

این خاخام، شالوم را عدالتی آمیخته با مهربانی توصیف کرد، صلحی که نیازمند تلاش است، نه آرزو و خیال.

💡 “Shabbat shalom,” he said with a grin, and then he trotted up to the road and disappeared.

با پوزخندی گفت: «شبات شالوم.» و سپس با سرعت به سمت جاده دوید و ناپدید شد.

💡 There were about a hundred handshakes and head nods and declarations of “Shabbat shalom” as the room emptied.

حدود صد نفر دست دادند و سر تکان دادند و «شبات شالوم» گفتند، در حالی که اتاق خالی می‌شد.

💡 Saying shalom at parting felt like a promise to return carrying stories, bread, and better intentions.

گفتن شالوم موقع خداحافظی مثل این بود که قول بدهی با داستان‌ها، نان و نیت‌های بهتر برگردی.

💡 She taught her children to answer “aleichem shalom,” explaining respect travels both directions and small rituals hold neighborhoods together quietly.

او به فرزندانش یاد داد که به «علیکم شالوم» پاسخ دهند، و توضیح داد که احترام، سفری در هر دو جهت است و آیین‌های کوچک، محله‌ها را آرام و بی‌سروصدا در کنار هم نگه می‌دارند.

💡 Suddenly, she was struck with the need to escape, but as she turned to leave, a familiar voice said, “Well, Shabbat shalom to you.”

ناگهان، احساس نیاز به فرار به او دست داد، اما همین که برگشت تا آنجا را ترک کند، صدای آشنایی گفت: «خب، شبات بر تو باد.»