scurvy grass

💡 Herbalists list scurvy grass as history’s vitamin lesson written in leaves.

گیاه‌شناسان، علف اسکوربوت را به عنوان درس ویتامین تاریخ که در برگ‌ها نوشته شده است، فهرست می‌کنند.

💡 A patch of scurvy grass near the jetty tasted like mustard with a maritime education.

تکه‌ای از علف‌های اسکوربوت نزدیک اسکله، طعم خردل می‌داد و حال و هوای دریانوردی داشت.

💡 Sailors once gathered scurvy grass along coasts, hoping its peppery bite would keep crews intact.

ملوانان زمانی علف‌های اسکوربوت را در امتداد سواحل جمع می‌کردند، به این امید که طعم تند آن، خدمه را سالم نگه دارد.

💡 This is thanks in part to Noma, the celebrated Copenhagen restaurant run by René Redzepi where chefs find and then serve wild plants like scurvy grass and sorrel.

این تا حدودی به لطف نوما، رستوران مشهور کپنهاگ که توسط رنه ردزپی اداره می‌شود، است که در آن سرآشپزها گیاهان وحشی مانند علف اسکوربوت و ترشک را پیدا کرده و سپس سرو می‌کنند.

💡 During the brief arctic summer, under the surgeon's orders, the valleys were searched for sorrel and scurvy grass, which contributed to the improved physical health of the men.

در طول تابستان کوتاه قطب شمال، به دستور جراح، دره‌ها برای یافتن علف‌های ترشک و اسکوربوت جستجو شدند که به بهبود سلامت جسمی مردان کمک کرد.

💡 They found here, too, what was more valuable—the scurvy grass.

آنها اینجا چیزی ارزشمندتر هم پیدا کردند - علف اسکوربوت.