SARS

💡 After the SARS-1 pandemic of 2003, many survivors reported long-term mental health problems and chronic fatigue, symptoms of which were largely dismissed.

پس از همه‌گیری سارس-۱ در سال ۲۰۰۳، بسیاری از بازماندگان از مشکلات سلامت روان بلندمدت و خستگی مزمن خبر دادند، علائمی که تا حد زیادی نادیده گرفته شدند.

💡 Public health papers on SARS emphasize contact tracing and transparent communication as twin pillars.

مقالات بهداشت عمومی در مورد سارس بر ردیابی تماس و ارتباط شفاف به عنوان دو رکن اصلی تأکید دارند.

💡 Plus, that whole waning immunity thing means that your immune system needs to be periodically reminded that the SARS-Cov-2 is a bad thing.

بعلاوه، کل این ماجرای تضعیف سیستم ایمنی به این معنی است که سیستم ایمنی بدن شما باید به صورت دوره‌ای به یاد داشته باشد که SARS-Cov-2 چیز بدی است.

💡 Then, in April 2003, researchers reported that the deadly, atypical pneumonia spreading through China, soon to be called SARS, was caused by a coronavirus.

سپس، در آوریل ۲۰۰۳، محققان گزارش دادند که ذات‌الریه کشنده و غیرمعمولی که در سراسر چین شیوع پیدا کرد و به زودی سارس نامیده شد، توسط یک ویروس کرونا ایجاد شده است.

💡 The memory of SARS sharpened surveillance systems without erasing the need for kindness.

خاطره سارس سیستم‌های نظارتی را تقویت کرد، بدون اینکه نیاز به مهربانی را از بین ببرد.

💡 After SARS, airports rehearsed thermometers and questionnaires, rituals that later felt eerily familiar.

پس از سارس، فرودگاه‌ها دماسنج‌ها و پرسشنامه‌ها را تمرین کردند، آیین‌هایی که بعداً به طرز عجیبی آشنا به نظر رسیدند.