Saccidananda

💡 The poem reaches toward Saccidananda, then falls back into the limits of language.

شعر به ساکی‌داناندا می‌رسد، سپس به محدودیت‌های زبان بازمی‌گردد.

💡 Philosophers describe Saccidananda as being, consciousness, and bliss unified beyond duality.

فیلسوفان، ساکی‌داناندا را به عنوان هستی، آگاهی و سعادتی توصیف می‌کنند که فراتر از دوگانگی، متحد شده‌اند.

💡 A meditation teacher invoked Saccidananda to frame nondual awareness without jargon.

یک معلم مدیتیشن از ساکی‌داناندا خواست تا آگاهی غیردوگانه را بدون اصطلاحات تخصصی بیان کند.