ruffed grouse

💡 Habitat for ruffed grouse thrives on scrub and succession, proof that mess can be holy.

زیستگاه باقرقره‌های مواج در بوته‌زارها و مراتع سرسبز است، که نشان می‌دهد بی‌نظمی می‌تواند مقدس باشد.

💡 Some hunters say hungry turkeys are outcompeting ruffed grouse, which are decreasing in parts of their range, such as the Upper Midwest.

برخی از شکارچیان می‌گویند بوقلمون‌های گرسنه در حال رقابت با باقرقره‌های طوقی هستند که در بخش‌هایی از محدوده‌ی زندگی‌شان، مانند غرب میانه علیا، جمعیتشان رو به کاهش است.

💡 Jeremy Moore, a Wisconsin dog trainer and ruffed grouse junkie, just plunked down a deposit on an English setter.

جرمی مور، مربی سگ اهل ویسکانسین و عاشق قرقاول، به تازگی یک سگ ستر انگلیسی را با بیعانه خریده است.

💡 Old-timers called the ruffed grouse a birch partridge, a nickname echoing through recipe cards and winter stories.

قدیمی‌ها به باقرقره طوقی کبک توس می‌گفتند، لقبی که در کارت‌های دستور پخت و داستان‌های زمستانی طنین‌انداز شده است.

💡 A ruffed grouse drummed in the hollow, sound like a heartbeat amplified by forest architecture.

صدای طبل زدن یک باقرقره در دره، صدایی شبیه ضربان قلب که معماری جنگل آن را تقویت کرده بود.

💡 Red-tailed hawks, barred owls, a ruffed grouse, an osprey with brown wings the color of Byrd’s eyes, and even a male wild turkey, fluffed and frozen in time.

شاهین‌های دم‌قرمز، جغدهای راه‌راه، یک باقرقره، یک عقاب ماهی‌گیر با بال‌های قهوه‌ای به رنگ چشمان بِرد، و حتی یک بوقلمون وحشی نر، که در زمان پر و بال زده و منجمد شده بود.