American bittern

💡 Another unusual species more often heard than seen on the refuge is the American bittern.

یکی دیگر از گونه‌های غیرمعمول که بیشتر از آنکه در پناهگاه دیده شود، صدایش شنیده می‌شود، تلخک آمریکایی است.

💡 Below, out of the swamp sedge, rises the mournful cry of the quabird—the American bittern—and from the same, the deep sonorous bellow of that ugliest animal on earth—the alligator.

در پایین، از میان بوته‌های مرداب، فریاد حزن‌انگیز مرغ چهارپا - مرغ تلخ آمریکایی - و از همان سو، نعره‌ی عمیق و گوش‌خراش زشت‌ترین حیوان روی زمین - تمساح - به گوش می‌رسد.

💡 The great blue heron and American bittern are not common, but less rare than they are supposed to be.

حواصیل آبی بزرگ و تلخه آمریکایی رایج نیستند، اما کمتر از آنچه تصور می‌شود کمیاب هستند.

💡 We spotted an American bittern freeze pose, streaks matching cattails so perfectly the marsh itself seemed alive.

ما یک ژست یخ زدگی تلخ آمریکایی را دیدیم، رگه‌هایی که با دم گربه‌ای‌ها مطابقت داشتند، بنابراین خود مرداب کاملاً زنده به نظر می‌رسید.

💡 Wetland restoration brought back American bittern nesting, a victory measured in sound more than numbers.

احیای تالاب‌ها، لانه‌سازی مرغ‌های وحشی آمریکایی را احیا کرد، پیروزی‌ای که بیشتر با صدا سنجیده می‌شود تا اعداد.

💡 The American bittern boomed from reeds, a foghorn disguised as a bird and a delight to patient ears.

بوق ممتد آمریکایی از میان نیزارها غرید، شیپور مه‌آلودی که به شکل پرنده‌ای درآمده بود و برای گوش‌های صبور لذت‌بخش بود.