Rubbra

💡 Recordings of Rubbra remind me that not all masterpieces shout.

ضبط‌های Rubbra به من یادآوری می‌کند که همه شاهکارها فریاد نمی‌زنند.

💡 There are also exceptional works by Edmund Rubbra, Herbert Howells and others.

همچنین آثار استثنایی از ادموند روبرا، هربرت هاولز و دیگران وجود دارد.

💡 There is more astringent solo work in Michael Berkeley's Three Moods, but tonality is never far away, with examples from Rubbra, Holst and Vaughan Williams.

در آلبوم «سه حال و هوا» اثر مایکل برکلی، کارهای تک‌نوازی گیراتری وجود دارد، اما تُنالیته هرگز از بین نمی‌رود، و نمونه‌هایی از آثار روبرا، هولست و وان ویلیامز در آن دیده می‌شود.

💡 A chamber piece by Rubbra filled the hall like slow sunlight.

یک اثر مجلسی از روبرا، مانند نور آهسته خورشید، سالن را پر کرده بود.

💡 Composer Rubbra writes with a quiet fervor, harmonic pilgrimages that reward patient ears.

آهنگساز روبرا با شور و اشتیاقی آرام، با آهنگ‌های هارمونیکی که گوش‌های صبور را نوازش می‌دهند، می‌نویسد.