Brahms

💡 Pianists love Brahms for hand-filling textures that bloom when voiced patiently.

پیانیست‌ها عاشق برامس هستند به خاطر بافت‌های پرانرژی که وقتی با صبر و حوصله ادا می‌شوند، شکوفا می‌شوند.

💡 His latest solo recording, released in November, contains Brahms’ First Piano Sonata, Liszt arrangements of Schubert songs and Schubert’s “Wanderer Fantasy.”

آخرین ضبط تک‌نوازی او که در ماه نوامبر منتشر شد، شامل سونات پیانوی شماره یک برامس، تنظیم‌های لیست از آهنگ‌های شوبرت و «فانتزی سرگردان» شوبرت است.

💡 I remember the night on Skid Row when, before falling asleep, he grabbed two sticks on which he had written the names Beethoven and Brahms.

شبی را در اسکید رو به یاد دارم که قبل از خواب، دو چوب برداشت که روی آنها نام بتهوون و برامس را نوشته بود.

💡 The cello sonatas of Brahms balance architecture with warmth, like cathedrals lit by late afternoon sun.

سونات‌های ویولنسل برامس، مانند کلیساهای جامعی که با آفتاب اواخر بعد از ظهر روشن شده‌اند، معماری را با گرما متعادل می‌کنند.

💡 Conductors program Brahms beside contemporary works, highlighting shared concerns with rhythm, color, and long-line phrasing.

رهبران ارکستر در کنار آثار معاصر، آثار برامس را نیز اجرا می‌کنند و دغدغه‌های مشترک خود را در مورد ریتم، رنگ و عبارات طولانی برجسته می‌کنند.

💡 A little Brahms is thrown in presumably because who doesn’t love Brahms?

احتمالاً کمی برامس هم به این دلیل اضافه شده که چه کسی برامس را دوست ندارد؟