ropewalk

💡 In the early morning hours of July 30, 1794, a ropewalk, a building where ropes were woven by hand, caught fire in Boston.

در ساعات اولیه صبح روز 30 ژوئیه 1794، یک مسیر طنابی، ساختمانی که در آن طناب‌ها با دست بافته می‌شدند، در بوستون آتش گرفت.

💡 Artists borrowed the ropewalk for installations, celebrating industrial geometry with light and shadow.

هنرمندان از طناب‌کشی برای چیدمان‌های خود استفاده کردند و هندسه صنعتی را با نور و سایه به نمایش گذاشتند.

💡 The ropewalk extended so far that workers used bicycles to shuttle tools from one twisting frame to another.

این مسیر طنابی آنقدر گسترده بود که کارگران از دوچرخه برای جابجایی ابزار از یک چارچوب پیچشی به چارچوب دیگر استفاده می‌کردند.

💡 This property was afterwards purchased by James Forman, Junior, and the old ropewalk building removed.

این ملک بعدها توسط جیمز فورمن جونیور خریداری شد و ساختمان قدیمی مسیر طناب‌کشی تخریب شد.

💡 The length of a finished rope was tied to the length of the ropewalk in which it was made.

طول طناب تکمیل‌شده به طول مسیری که طناب روی آن ساخته شده بود، گره زده می‌شد.

💡 In the preserved ropewalk, grooves on the floor marked decades of footsteps aligning fibers into perfect lay.

در مسیر طنابیِ حفظ‌شده، شیارهای روی کف، ردپاهای دهه‌ها را نشان می‌دادند که الیاف را به شکلی بی‌نقص در کنار هم قرار می‌دادند.