ropemaking

💡 Traditional ropemaking starts with careful fiber selection, because strength and stretch depend on tiny decisions made long before twisting.

طناب‌سازی سنتی با انتخاب دقیق الیاف آغاز می‌شود، زیرا استحکام و کشش به تصمیمات کوچکی بستگی دارد که مدت‌ها قبل از پیچاندن گرفته شده‌اند.

💡 Limning, as painting was called, was a trade, like ropemaking or wheelwrighting.

نقاشی با سنگ آهک، مانند طناب سازی یا چرخ سازی، یک حرفه بود.

💡 Modern ropemaking blends synthetic filaments with UV stabilizers, yielding ropes that shrug off sun and salt without sacrificing knot-friendliness.

طناب‌سازی مدرن، رشته‌های مصنوعی را با تثبیت‌کننده‌های UV ترکیب می‌کند و طناب‌هایی تولید می‌کند که در برابر نور خورشید و نمک مقاوم هستند، بدون اینکه از قابلیت گره خوردن آنها کاسته شود.

💡 The museum’s ropemaking demo transformed loose hemp into a taut line using wooden jigs, foot treadles, and a rhythm older than engines.

نمایش طناب‌سازی موزه، کنف‌های شل را با استفاده از دستگاه‌های چوبی، رکاب‌های پا و ریتمی قدیمی‌تر از موتورها به یک طناب سفت تبدیل کرد.

💡 I went to the Liverpool Blind Institution at twelve years of age, and learnt to read in the characters for the blind, and was taught the trade of ropemaking.

در دوازده سالگی به موسسه نابینایان لیورپول رفتم و خواندن حروف مخصوص نابینایان را یاد گرفتم و حرفه طناب‌بافی را به آنها آموختم.

💡 In his inquiries into the business of ropemaking, for example, he proved by conclusive experiments that, contrary to the common opinion, twisting impairs the strength of ropes.

برای مثال، او در تحقیقات خود در مورد حرفه طناب‌سازی، با آزمایش‌های قطعی ثابت کرد که برخلاف تصور رایج، پیچاندن، استحکام طناب‌ها را کاهش می‌دهد.