red valerian

💡 Masses of red valerian, and some of the graceful bright rose-bay willow-herb, give colour to the banks and overhang the walls.

انبوهی از سنبل الطیب قرمز و مقداری از علف‌های خوش‌رنگ و روشن بید گل‌بو، به کناره‌های رودخانه رنگ بخشیده و از دیوارها آویزان هستند.

💡 Even the red valerian, that sprouts so boldly in bushes of coral from the top of the wall, is regarded by some people as a weed and an impudent intruder.

حتی سنبل الطیب قرمز که با چنان جسارتی از بالای دیوار در میان بوته‌های مرجان جوانه زده است، توسط برخی افراد به عنوان علف هرز و مزاحمی گستاخ تلقی می‌شود.

💡 Not a wall but flaunted red valerian and snapdragon.

نه یک دیوار، بلکه سنبل الطیب قرمز و گل میمون خودنمایی می‌کردند.

💡 Stone walls spill cascades of red valerian in summer, feeding bees that weave drunkenly between blossoms.

دیوارهای سنگی در تابستان آبشارهایی از سنبل الطیب قرمز می‌ریزند که زنبورهایی را که مستانه بین شکوفه‌ها می‌چرخند، تغذیه می‌کنند.

💡 A coastal path framed in red valerian smelled faintly of cloves and salt, a pairing the wind arranged.

مسیری ساحلی که با سنبل الطیب قرمز قاب گرفته شده بود، بوی ضعیف میخک و نمک می‌داد، ترکیبی که باد آن را خلق کرده بود.

💡 Garden writers praise red valerian for thriving in poor soil where fussier plants sulk.

نویسندگان باغبانی، سنبل الطیب قرمز را به خاطر رشد در خاک فقیر که گیاهان حساس‌تر در آن رشد نمی‌کنند، ستایش می‌کنند.