quiet quitting

💡 After a layoff, employee trust ebbs, burnout can increase and quiet quitting can become an attractive option for many workers.

پس از تعدیل نیرو، اعتماد کارکنان کاهش می‌یابد، فرسودگی شغلی می‌تواند افزایش یابد و ترک کار بی‌سروصدا می‌تواند به گزینه‌ای جذاب برای بسیاری از کارگران تبدیل شود.

💡 Leaders who fear quiet quitting might first ask whether loud overpromising set the stage.

رهبرانی که از کنار کشیدن آرام می‌ترسند، ممکن است ابتدا از خود بپرسند که آیا وعده‌های بیش از حد و پر سر و صدا زمینه‌ساز این اتفاق می‌شود یا خیر.

💡 For some, quiet quitting means doing the job, not volunteering free overtime as tribute.

برای برخی، ترک کار بی‌سروصدا به معنای انجام کار است، نه داوطلب شدن برای اضافه کاری رایگان به عنوان ادای احترام.

💡 People may not quit outright, but “quiet quitting” can be even more damaging and costly than losing valued talent.

ممکن است افراد فوراً استعفا ندهند، اما «ترک خاموش» می‌تواند حتی مخرب‌تر و پرهزینه‌تر از از دست دادن استعدادهای ارزشمند باشد.

💡 While the phenomenon may worry some managers, the authors suggest ways to curb quiet quitting.

اگرچه این پدیده ممکن است برخی از مدیران را نگران کند، نویسندگان راه‌هایی برای مهار ترک خدمت خاموش پیشنهاد می‌دهند.

💡 The discourse on quiet quitting often confuses boundaries with betrayal, which is unhelpful to both bosses and sleep.

گفتمان مربوط به ترک آرام اغلب مرزها را با خیانت اشتباه می‌گیرد، که هم برای رئیس و هم برای خواب مفید نیست.