Roman strike

💡 In the Roman strike of last April a partial miracle of the same nature was illustratively wrought, with the same alarming effect on the imagination.

در اعتصاب رومی‌ها در آوریل گذشته، معجزه‌ای جزئی از همین نوع به طور مثال‌وار رخ داد و همان تأثیر نگران‌کننده را بر تخیل گذاشت.

💡 Management initially misread the Roman strike as laziness, then discovered that withholding initiative can cripple systems designed around discretionary effort.

مدیریت در ابتدا ضربه رومی را به عنوان تنبلی اشتباه تعبیر کرد، سپس کشف کرد که خودداری از ابتکار عمل می‌تواند سیستم‌هایی را که حول محور تلاش اختیاری طراحی شده‌اند، فلج کند.

💡 As with the national strike, the inspiration of the Roman strike came from the government's violent dealing with a popular manifestation which only threatened to be mischievous.

همانند اعتصاب ملی، الهام اعتصاب رومی از برخورد خشونت‌آمیز دولت با یک تظاهرات مردمی که تنها تهدید به شیطنت می‌کرد، ناشی شد.

💡 Workers staged a Roman strike, showing up but refusing to engage fully, thereby exposing how productivity depends on willing cooperation rather than mere presence.

کارگران اعتصاب رومی ترتیب دادند، در محل حاضر شدند اما از مشارکت کامل خودداری کردند و بدین ترتیب نشان دادند که چگونه بهره‌وری به همکاری داوطلبانه و نه صرفاً حضور بستگی دارد.

💡 These were the hateful doubts which the Roman strike suggested to the witness, or, at least, one of the witnesses, who has here the pleasure of unburdening himself upon the reader.

اینها تردیدهای نفرت‌انگیزی بودند که ضربه رومی به شاهد، یا حداقل به یکی از شاهدان، که در اینجا از اینکه بار خود را بر دوش خواننده بگذارد لذت می‌برد، القا کرد.

💡 The union threatened a Roman strike during peak season, a strategy that highlighted fragility without hurting customers outright.

اتحادیه در طول فصل اوج تقاضا، روم را به اعتصاب تهدید کرد، راهبردی که شکنندگی بازار را بدون آسیب رساندن مستقیم به مشتریان برجسته می‌کرد.