Puritans

💡 Among the Puritans, literacy served both piety and commerce, knitting households to distant markets.

در میان پیوریتن‌ها، سوادآموزی هم در خدمت تقوا و هم در خدمت تجارت بود و خانواده‌ها را به بازارهای دوردست متصل می‌کرد.

💡 The philosophical descendants of the Puritans believed the call to freedom that was embedded in the founding was meant for white Christians.

نوادگان فلسفی پیوریتن‌ها معتقد بودند که ندای آزادی که در بنیان‌گذاری گنجانده شده بود، برای مسیحیان سفیدپوست در نظر گرفته شده بود.

💡 Their detractors often used their opposition to excess as evidence of their hatred for all things merry, even though Puritans drank alcohol in moderation and hardly abstained from marital sex.

منتقدان آنها اغلب مخالفت آنها با افراط و تفریط را به عنوان شاهدی بر نفرتشان از هر چیز شادی‌آوری به کار می‌بردند، هرچند پیوریتن‌ها الکل را در حد اعتدال می‌نوشیدند و به ندرت از رابطه جنسی زناشویی پرهیز می‌کردند.

💡 The Puritans left meticulous records, a gift and a trap for historians who might mistake paper for the whole of life.

پیوریتن‌ها اسناد و مدارک دقیقی از خود به جا گذاشتند، هدیه‌ای و دامی برای مورخانی که ممکن است کاغذ را با کل زندگی اشتباه بگیرند.

💡 Puritans were religious fanatics — the Christian nationalists of the Massachusetts Bay Colony.

پیوریتن‌ها متعصبان مذهبی بودند - ملی‌گرایان مسیحیِ ساکن مستعمره خلیج ماساچوست.

💡 The Puritans argued fiercely among themselves, which is why their debates still feel strangely modern.

پیوریتن‌ها به شدت با یکدیگر بحث می‌کردند، به همین دلیل است که بحث‌هایشان هنوز هم به طرز عجیبی مدرن به نظر می‌رسد.