Procrustes

💡 Time, which, like Procrustes' bed, brings frocks and legs to the same length at last, heals wounds also.

زمان، که مانند بستر پروکروستس، سرانجام طول لباس و پاها را به یک اندازه می‌کند، زخم‌ها را نیز التیام می‌بخشد.

💡 Procrustes, you will remember, was a robber of Attica with a quaint sense of humour and a bedstead.

پروکروستس، همانطور که به یاد دارید، راهزنی از آتیکا بود که شوخ‌طبعی عجیبی داشت و صاحب یک تخت بود.

💡 A cartoon depicted Procrustes as a tech CEO, resizing users to match menus.

یک کارتون، پروکراستس را به عنوان یک مدیرعامل فناوری نشان می‌داد که اندازه کاربران را برای مطابقت با منوها تغییر می‌داد.

💡 “But who can pronounce Procrustes? Bad for business. Now ‘Crusty,’ anybody can say that.”

«اما چه کسی می‌تواند پروکروستس را تلفظ کند؟ برای کسب و کار بد است. حالا «کراستی»، هر کسی می‌تواند این را بگوید.»

💡 In myth, Procrustes forced travelers to fit his bed, a story that warns against standards worshipped more than people served.

در افسانه‌ها آمده است که پروکروستس مسافران را مجبور می‌کرد تا تخت او را بپوشند، داستانی که نسبت به معیارهایی که بیش از آنچه به مردم خدمت می‌شد، پرستیده می‌شدند، هشدار می‌دهد.

💡 Teachers invoked Procrustes before grading, a reminder to measure generously where rubrics run thin.

معلمان قبل از نمره دادن به پروکروستس استناد می‌کردند، یادآوری‌ای برای سنجش سخاوتمندانه در مواردی که معیارها کم هستند.