Moerae

💡 The Fates were also called Parcae, the attributes of both being the same as those of the Greek Moerae.

به سرنوشت‌ها، پارکا (Parcae) نیز گفته می‌شد، که ویژگی‌های هر دو با ویژگی‌های موئرای یونانی یکسان بود.

💡 They were alike the sons and coequal heirs of Kronos, or Time, and the Moerae, or Destinies, had parcelled out the universe in three equal parts between them.

آنها پسران و وارثان برابر کرونوس یا زمان بودند، و موئراها یا سرنوشت‌ها، جهان را به سه قسمت مساوی بین خود تقسیم کرده بودند.

💡 Teachers invoke the Moerae when discussing narrative structure: beginnings spun, middles measured, endings cut cleanly.

معلمان هنگام بحث در مورد ساختار روایت، به موئرائه استناد می‌کنند: شروع‌های بریده بریده، میانه‌ها سنجیده و پایان‌ها با دقت بریده شده‌اند.

💡 The common Destinies of men, Moirai,+ Moerae—they accompanied all men indifferently.

سرنوشت مشترک انسان‌ها، مویرای، موئرائه - آنها بی‌تفاوت با همه انسان‌ها همراه بودند.

💡 Sculptures of the Moerae balance tenderness with inevitability, reminding visitors that mercy and limits often travel together.

مجسمه‌های موئرا، لطافت را با اجتناب‌ناپذیری متعادل می‌کنند و به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کنند که رحمت و محدودیت‌ها اغلب با هم سفر می‌کنند.