polyconic projection

💡 Cartographers once favored a polyconic projection for regional maps because each parallel gets its own cone, preserving shapes along long coasts surprisingly well.

نقشه‌برداران زمانی برای نقشه‌های منطقه‌ای، تصویر چندضلعی را ترجیح می‌دادند، زیرا هر خط موازی، مخروط مخصوص به خود را دارد و به طرز شگفت‌آوری، شکل‌ها را در امتداد سواحل طولانی به خوبی حفظ می‌کند.

💡 A museum workshop used a polyconic projection to show how different map choices subtly steer our sense of space and scale.

یک کارگاه موزه از یک تصویر چندضلعی استفاده کرد تا نشان دهد که چگونه انتخاب‌های مختلف نقشه، به طور نامحسوس حس ما از فضا و مقیاس را هدایت می‌کنند.

💡 Hiking with a polyconic projection chart felt intuitive in valleys and ridges, even if large-scale distances needed a cautious eye.

پیاده‌روی با نمودار تصویرسازی چندضلعی در دره‌ها و تپه‌ها حس شهودی داشت، حتی اگر مسافت‌های بزرگ نیاز به دقت و توجه داشت.

💡 The latter map is much more easily compared with Hearne's original map than one drawn on the polyconic projection in common use at the present time.

نقشه اخیر بسیار آسان‌تر با نقشه اصلی هیرن قابل مقایسه است تا با نقشه‌ای که بر روی تصویر چندضلعی رایج در حال حاضر ترسیم شده است.