polder

💡 Managing a polder demands quiet heroics: pumps that never sleep and neighbors who negotiate water like shared language.

مدیریت یک پلدر نیازمند قهرمانانی آرام است: پمپ‌هایی که هرگز نمی‌خوابند و همسایه‌هایی که بر سر آب مانند زبانی مشترک مذاکره می‌کنند.

💡 Now pumps are run by diesel, not wind, but the polder landscape of small rectangles of land surrounded by drainage channels remains.

اکنون پمپ‌ها با دیزل کار می‌کنند، نه باد، اما چشم‌انداز ساحلی مستطیل‌های کوچک زمین که توسط کانال‌های زهکشی احاطه شده‌اند، همچنان باقی مانده است.

💡 That is, in part, because the 6,000 kilometers of embankments that surround the polders are helping to fuel sea level rise.

این تا حدودی به این دلیل است که ۶۰۰۰ کیلومتر خاکریز که مناطق ساحلی را احاطه کرده‌اند، به افزایش سطح دریا کمک می‌کنند.

💡 The polder of Haarlemmermeer once held a lake; windmills and engineering turned water into fields and, eventually, an airport buzzing with departures.

ساحل هارلمِرمیر زمانی دریاچه‌ای داشت؛ آسیاب‌های بادی و مهندسی، آب را به مزارع و در نهایت، به فرودگاهی پر از پروازهای خروجی تبدیل کردند.

💡 This approach is so ingrained in Dutch politics, there is a name for it: the ‘‘poldermodel,” with polder meaning “land reclaimed from the sea.”

این رویکرد چنان در سیاست هلند ریشه دوانده است که نامی برای آن وجود دارد: «مدل پولدر»، که پولدر به معنای «زمینِ بازپس‌گیری‌شده از دریا» است.

💡 The polder looked impossibly flat from the train, a quilt of canals, windbreaks, and fields reclaimed from an ancient sea.

پلدر از قطار به طرز باورنکردنی مسطح به نظر می‌رسید، لحافی از کانال‌ها، بادشکن‌ها و مزارعی که از دریایی باستانی احیا شده بودند.