pneuma

💡 A favorite word of his is pneuma: “the breath of life,” in Greek, which he first learned in one of his religion classes.

یکی از کلمات مورد علاقه‌اش «پنوما» به معنای «دم زندگی» در زبان یونانی است که اولین بار آن را در یکی از کلاس‌های دینی‌اش یاد گرفت.

💡 We leave the realm of biography and information, and we experience breath, pneuma, life itself.

ما قلمرو زندگی‌نامه و اطلاعات را ترک می‌کنیم و نفس، ذات‌الریه، و خودِ زندگی را تجربه می‌کنیم.

💡 Poets deploy pneuma sparingly, letting a single word carry layered meanings about breath, wind, and interior life.

شاعران از پنئوما (نفس) به طور محدود استفاده می‌کنند و اجازه می‌دهند یک کلمه معانی لایه لایه‌ای در مورد نفس، باد و زندگی درونی داشته باشد.

💡 “She’s dead, yes, but there’s breath, there’s pneuma, there’s birdsong!”

«بله، او مرده، اما نفس هست، ریه هست، آواز پرندگان هست!»

💡 In theology, pneuma appears when discussing inspiration, prophecy, and how communities discern wisdom amid competing claims.

در الهیات، اصطلاح «نفس» (pneuma) هنگام بحث در مورد الهام، نبوت و چگونگی تشخیص حکمت توسط جوامع در میان ادعاهای رقیب، مطرح می‌شود.

💡 Philosophers used pneuma to describe vital breath or spirit, a concept that braided physiology and metaphysics in classical texts.

فیلسوفان از پنوما برای توصیف نفس یا روح حیاتی استفاده می‌کردند، مفهومی که فیزیولوژی و متافیزیک را در متون کلاسیک به هم پیوند می‌داد.