Plisetskaya

💡 When Plisetskaya curved an arm, audiences felt time pause, as if physics agreed to bend around the line of her back.

وقتی پلیستسکایا دستش را خم می‌کرد، تماشاگران احساس می‌کردند زمان متوقف می‌شود، انگار فیزیک حاضر شده بود دور کمر او خم شود.

💡 But Plisetskaya, whom Khrushchev once called the world’s best dancer, fought back.

اما پلیسِتسکایا، که خروشچف زمانی او را بهترین رقصنده‌ی جهان می‌نامید، مقاومت کرد.

💡 Choreographers speak of Plisetskaya with reverence, citing artistry that transcended technique without ever neglecting its unforgiving demands.

طراحان رقص با احترام از پلیستسکایا یاد می‌کنند و به هنری اشاره می‌کنند که از تکنیک فراتر می‌رفت، بدون اینکه هرگز از الزامات بی‌رحمانه‌ی آن غافل شود.

💡 Performing as Odette-Odile, she won the admiration of Maya Plisetskaya, the Bolshoi’s prima, and other leading Russian dancers.

او با ایفای نقش اودت-اودیل، تحسین مایا پلیستسکایا، خواننده‌ی اصلی تئاتر بولشوی، و دیگر رقصندگان برجسته‌ی روس را برانگیخت.

💡 As for the 1972 “Anna Karenina” that Maya Plisetskaya choreographed for the Bolshoi Ballet, Wheater did not care for its score, by Rodion Shchedrin.

در مورد «آنا کارنینا» محصول ۱۹۷۲ که مایا پلیستسکایا برای باله بولشوی طراحی رقص کرد، ویتر اهمیتی به موسیقی متن آن که توسط رودیون شچدرین ساخته شده بود، نداد.

💡 Recordings of Plisetskaya still teach phrasing, showing how musicality and breath can lend gravity to the smallest épaulement.

ضبط‌های پلیسِتسکایا هنوز هم جمله‌بندی را آموزش می‌دهند و نشان می‌دهند که چگونه موسیقی و تنفس می‌توانند به کوچکترین قطعات، وزن و ابهت ببخشند.