Eglevsky

💡 I have no quarrel with Ms. Eglevsky’s “Vivaldi” or Ms. Posin’s “Time 2 Tango” except that they aren’t particularly individual or memorable; each makes its dancers look skilled, without foolishness.

من هیچ مخالفتی با «ویوالدی» خانم اگلوفسکی یا «تانگوی زمان ۲» خانم پوزین ندارم، جز اینکه آنها به طور خاص منحصر به فرد یا به یاد ماندنی نیستند؛ هر کدام رقصندگان خود را ماهر و بدون حماقت جلوه می‌دهند.

💡 The Eglevsky Ballet’s spring gala featured crisp classical variations, showcasing line and musicality over flashy contortions.

جشن بهاری باله اگلوفسکی شامل واریاسیون‌های کلاسیک ترد و تازه‌ای بود که خط و موسیقی را بر فراز پیچ و تاب‌های پر زرق و برق به نمایش می‌گذاشت.

💡 Alumni from Eglevsky returned to teach master classes, drilling clean fifth positions and honest port de bras.

فارغ التحصیلان اگلوفسکی برای تدریس در کلاس‌های کارشناسی ارشد بازگشتند و در جایگاه‌های پنجم تمیز و پورت د براهای صادقانه تمرین کردند.

💡 Balanchine left this in his will to Leda Anchutina, widow of André Eglevsky: both husband and wife had been important dancers of his.

بالانچین این را در وصیت‌نامه‌اش به لدا آنچوتینا، بیوه آندره اگلوفسکی، به ارث گذاشته است: این زن و شوهر هر دو از رقصندگان مهم او بودند.

💡 A young dancer discovered Eglevsky through grainy videos, finding inspiration in clarity rather than athletic spectacle.

یک رقصنده جوان، اگلوفسکی را از طریق ویدیوهای دانه‌دار کشف کرد و الهامش را در وضوح و نه در نمایش‌های ورزشی یافت.

💡 I note, however, that the Eglevsky program says that “À la Françaix” and “Tarantella” are “Courtesy of the Balanchine Trust.”

با این حال، توجه دارم که برنامه‌ی اگلوفسکی می‌گوید که «À la Françaix» و «Tarantella» «با حسن نیت از طرف بنیاد بالانچین» هستند.