plagiary

💡 The old-fashioned term plagiary sounds quaint until you’re the one whose work went missing.

اصطلاح قدیمی سرقت ادبی تا زمانی که خودتان کسی نباشید که اثرتان گم شده، عجیب و غریب به نظر می‌رسد.

💡 Editors call out plagiary sternly but offer roads back through attribution and apology.

ویراستاران با قاطعیت سرقت ادبی را محکوم می‌کنند، اما راه‌های بازگشت از طریق نسبت دادن و عذرخواهی را ارائه می‌دهند.

💡 The uneasy self-absorption which Sheridan immortalized in the character of Sir Fretful Plagiary in The Critic is apparent enough in this autobiography, but presents itself there in no offensive form.

آن خودبزرگ‌بینیِ نگران‌کننده‌ای که شریدان در شخصیت سرِ فرِتفول پلاجیری در رمان «منتقد» جاودانه کرده، در این زندگینامه به اندازه کافی آشکار است، اما در آنجا به هیچ شکل توهین‌آمیزی خود را نشان نمی‌دهد.

💡 The case follows that of the family of Marvin Gaye successfully suing Pharrell Williams and Robin Thicke for plagiary on their hit Blurred Lines.

این پرونده پس از آن مطرح شد که خانواده ماروین گی با موفقیت از فارل ویلیامز و رابین تیک به دلیل سرقت ادبی در آهنگ محبوبشان، Blurred Lines، شکایت کردند.

💡 A culture that mocks plagiary publicly and mentors privately tends to produce better writers.

فرهنگی که سرقت ادبی را علناً مسخره می‌کند و در خلوت به آن مشاوره می‌دهد، معمولاً نویسندگان بهتری تربیت می‌کند.

💡 Indeed ‘plagiary’ becomes a word in English only in 1598, ‘plagiarism’ in 1621, ‘plagiarize’ in 1660, ‘plagiarist’ in 1674.

در واقع، «plagiary» تنها در سال ۱۵۹۸، «plagiarism» در سال ۱۶۲۱، «plagiarize» در سال ۱۶۶۰ و «plagirist» در سال ۱۶۷۴ وارد زبان انگلیسی شدند.