pied-piping

💡 The professor joked that pied piping is grammar’s parade, and once you see it, you start hearing the drums.

استاد به شوخی گفت که نوای دهل‌مانند رژه‌ی دستور زبان است و به محض اینکه آن را ببینید، صدای طبل‌ها را می‌شنوید.

💡 The pied-piping rule allows the what to pull the at with it to the front of the sentence, yielding At what are you looking?

قاعده‌ی لوله‌کشی چندضلعی به «چه» اجازه می‌دهد تا «at» را با خود به ابتدای جمله بیاورد و نتیجه‌اش می‌شود «At what are you looking?» (به چه چیزی نگاه می‌کنی؟)

💡 Editors debate pied piping in formal styles, choosing between elegance and the more conversational “which city…to.”

ویراستاران در مورد دوخت‌های رنگارنگ به سبک‌های رسمی بحث می‌کنند و بین ظرافت و لحن محاوره‌ای‌تر «کدام شهر... به» یکی را انتخاب می‌کنند.

💡 In syntax class, pied piping explained why “to which city” can march to the front, dragging its preposition like a banner.

در کلاس نحو، پایپینگ پید توضیح داد که چرا «to which city» می‌تواند به جلو حرکت کند و حرف اضافه‌اش را مانند یک پرچم بکشد.