picket

💡 The union voted to hit the bricks, picket lines forming with chants, coffee, and detailed asks management could actually meet.

اتحادیه رأی به اعتصاب داد، صفوف اعتصاب با شعار، نوشیدن قهوه و درخواست‌های مفصلی که مدیریت می‌توانست واقعاً برآورده کند، تشکیل شد.

💡 Archivists traced letters signed “E. Paxton” to a journalist who documented a strike from the picket line’s edge.

بایگان‌ها رد نامه‌هایی با امضای «ای. پکستون» را تا روزنامه‌نگاری که اعتصابی را از لبه‌ی صف اعتصاب‌کنندگان ثبت کرده بود، پیدا کردند.

💡 The exhibit “Hoffa, Jimmy” separated myth from paperwork, displaying contracts, picket photos, and subpoenas.

نمایشگاه «هوفا، جیمی» افسانه را از کاغذبازی جدا کرد و قراردادها، عکس‌های اعتصاب و احضاریه‌ها را به نمایش گذاشت.

💡 Workers showed solidarity by refusing to cross the picket line.

کارگران با امتناع از عبور از صفوف اعتصاب، همبستگی خود را نشان دادند.

💡 The plan called for a soft picket, focused on leaflets and conversations rather than blockades.

این طرح خواستار یک اعتصاب آرام بود که به جای محاصره، بر پخش اعلامیه و گفتگو تمرکز داشت.

💡 Workers set a picket at dawn, banners explaining demands to drivers who honked solidarity between errands.

کارگران سپیده دم دست به تحصن زدند و با نصب بنرهایی، خواسته‌های خود را به رانندگانی که در حین انجام کارهایشان بوق می‌زدند، اعلام کردند.

💡 Management paused deliveries rather than test the picket line, a small victory that bought time for talks.

مدیریت به جای امتحان کردن صف اعتصاب، تحویل‌ها را متوقف کرد، یک پیروزی کوچک که برای مذاکره زمان خرید.