Pharisee

💡 A sympathetic portrait of a Pharisee complicates clichés, showing scholarship, community service, and arguments pursued in good faith.

تصویری دلسوزانه از یک فریسی، کلیشه‌ها را پیچیده می‌کند و نشان می‌دهد که او دانش‌پژوهی، خدمات اجتماعی و استدلال‌هایی را که با حسن نیت دنبال می‌شوند، به نمایش می‌گذارد.

💡 A historian traced a Pharisee network of teachers whose influence outlasted empires.

یک مورخ، شبکه‌ای از معلمان فریسی را ردیابی کرد که نفوذشان از امپراتوری‌ها نیز بیشتر دوام آورد.

💡 “But I don’t want to be the Pharisees of this generation, where I turn it into some kind of rule that there’s never an exception for.”

«اما من نمی‌خواهم فریسیان این نسل باشم، جایی که آن را به نوعی قانون تبدیل کنم که هرگز استثنایی برایش وجود ندارد.»

💡 The parable critiques a proud Pharisee, yet the real point targets self-congratulation across every tribe.

این تمثیل، یک فریسی مغرور را مورد انتقاد قرار می‌دهد، اما نکته اصلی، خودستایی در هر قبیله‌ای را هدف قرار می‌دهد.

💡 His words were drowned out by abortion rights supporter Beau Black, who repeatedly screamed: “Hypocrites and Pharisees! Hypocrites and Pharisees!”

سخنان او توسط بو بلک، مدافع حق سقط جنین، که بارها فریاد زد: «ریاکاران و فریسیان! ریاکاران و فریسیان!» خفه شد.

💡 Much like the Pharisees, today's American evangelicals do not represent the faith in any genuine way.

انجیلی‌های امروزی آمریکا، درست مانند فریسیان، به هیچ وجه نماینده‌ی واقعی ایمان نیستند.