pentito

💡 Journalists debated how to quote a pentito responsibly, balancing public interest with safety and ethics.

روزنامه‌نگاران در مورد چگونگی نقل قول مسئولانه از یک پنتیتو، با ایجاد تعادل بین منافع عمومی و ایمنی و اخلاق، بحث کردند.

💡 Prosecutors relied on a pentito whose testimony came with both risk and a paper trail of corroboration.

دادستان‌ها به پنتیتویی تکیه کردند که شهادتش هم با ریسک همراه بود و هم مدارکی دال بر تأیید آن.

💡 The problem with pentito evidence is how to tell the truth from self-serving lies.

مشکل شواهد پنتیتو این است که چگونه حقیقت را از دروغ‌های خودخواهانه تشخیص دهیم.

💡 Another pentito, Gaspare Spatuzza, claimed a Cosa Nostra boss had told him that Caravaggio’s Nativity had been stashed in a barn where it was “ruined, eaten by rats and hogs and burned”.

گاسپاره اسپاتوزا، یکی دیگر از پنتیتوها، ادعا کرد که یکی از روسای کوزا نوسترا به او گفته است که تابلوی میلاد مسیح اثر کاراواجو در انباری پنهان شده و در آنجا «خراب شده، توسط موش‌ها و گرازها خورده شده و سوزانده شده است».

💡 The latest pentito to tell a story about Caravaggio’s Nativity is Gaetano Grado.

آخرین پنتیتو که داستانی درباره میلاد مسیح اثر کاراواجو روایت می‌کند، گائتانو گرادو است.

💡 The film portrayed a pentito not as hero, but as someone bargaining with truth in a dangerous marketplace.

این فیلم یک پنتیتو را نه به عنوان یک قهرمان، بلکه به عنوان کسی که در یک بازار خطرناک با حقیقت معامله می‌کند، به تصویر کشید.