Penderecki

💡 Film composers borrow from Penderecki, chasing that uncanny mix of dread and dignity his strings can summon.

آهنگسازان فیلم از پندرسکی الهام می‌گیرند و آن ترکیب عجیب و غریب ترس و وقاری را که سیم‌های او می‌توانند احضار کنند، دنبال می‌کنند.

💡 A sudden cluster in Penderecki surged like a siren, then resolved into a tenderness that felt hard-won.

ناگهان دسته‌ای از احساسات در پندرسکی مثل آژیر به اوج خود رسید، سپس به مهربانی‌ای تبدیل شد که به سختی به دست آمده بود.

💡 In interviews, he seemed more comfortable discussing his love of 20th-century composers like Morton Feldman and Krzysztof Penderecki than chatting about his rock-and-roll contemporaries.

در مصاحبه‌ها، به نظر می‌رسید که او راحت‌تر است در مورد علاقه‌اش به آهنگسازان قرن بیستم مانند مورتون فلدمن و کریستوف پندرسکی صحبت کند تا اینکه در مورد معاصران راک اند رول خود صحبت کند.

💡 We listened to Penderecki in a dark hall, and the silence afterward felt like part of the piece.

ما در یک سالن تاریک به پندرسکی گوش دادیم و سکوت پس از آن مانند بخشی از قطعه به نظر می‌رسید.

💡 Penderecki’s opera, though, is the kind of art that we avoid at our own peril.

با این حال، اپرای پندرسکی از آن نوع هنری است که ما با مسئولیت خودمان از آن اجتناب می‌کنیم.