peetweet

💡 The field guide listed peetweet as a nickname, a reminder that local names preserve affection even when taxonomy prefers Latin.

راهنمای میدانی، پیت‌ویت را به عنوان لقب ذکر کرده بود، یادآوری اینکه نام‌های محلی حتی زمانی که طبقه‌بندی لاتین را ترجیح می‌دهد، همچنان جذابیت خود را حفظ می‌کنند.

💡 Along the marsh, a peetweet skittered ahead of us, calling nervously while wading through ripples stitched by wind.

در امتداد مرداب، یک پیت‌توییت جلوی ما لغزید و در حالی که از میان موج‌های دوخته شده توسط باد عبور می‌کرد، با نگرانی فریاد می‌زد.

💡 The Father heard the lazy peetweet, and he said, "Do you not wish to show the waters where to go?"

پدر صدای پچ پچِ بی‌مزه را شنید و گفت: «نمی‌خواهی به آب‌ها نشان بدهی که به کجا بروند؟»

💡 Children remembered the peetweet easily, repeating the onomatopoeic call as we packed binoculars and sandy snacks.

بچه‌ها به راحتی صدای جیرجیرک را به خاطر می‌آوردند و در حالی که ما دوربین دوچشمی و تنقلات شنی را برمی‌داشتیم، آن آوای آواشناختی را تکرار می‌کردند.

💡 Peetweet took a keen interest; so did the city boy.

پیت‌ویت علاقه‌ی زیادی نشان داد؛ پسر شهری هم همینطور.

💡 That is why the peetweet flies over river and lake, but ever cries eagerly, "Peet-weet, peet-weet!" for that is his word for "Rain, rain!"

به همین دلیل است که پیت-ویت بر فراز رودخانه و دریاچه پرواز می‌کند، اما همیشه مشتاقانه فریاد می‌زند: «پیت-ویت، پیت-ویت!» زیرا این کلمه اوست که به معنای «باران، باران!» است.