passenger pigeon

💡 One was preserved as a memorial to Martha, the last passenger pigeon in existence, who died at the Cincinnati Zoo in 1914.

یکی از آنها به عنوان یادبود مارتا، آخرین کبوتر نامه‌بر موجود، که در سال ۱۹۱۴ در باغ‌وحش سینسیناتی درگذشت، حفظ شد.

💡 The story of the passenger pigeon, once a sky-darkening multitude that vanished within a lifetime, humbles every conservation lecture.

داستان کبوترهای نامه‌بر، که زمانی انبوهی از پرندگان بودند که آسمان را تاریک می‌کردند و در طول زندگی ناپدید شدند، هر سخنرانی در مورد حفاظت از محیط زیست را فروتن می‌کند.

💡 In the 1800s, the sky would routinely grow dark when large numbers of the now-extinct passenger pigeon passed through this popular roosting area in northwestern, Pennsylvania.

در دهه ۱۸۰۰، آسمان به طور معمول تاریک می‌شد وقتی تعداد زیادی از کبوترهای مسافری که اکنون منقرض شده‌اند از این منطقه محبوب برای لانه‌سازی در شمال غربی پنسیلوانیا عبور می‌کردند.

💡 Take the American passenger pigeon, for example – once among the most numerous birds on Earth, with flocks so vast they were said to darken the skies for hours in the 1800s.

برای مثال، کبوتر مسافر آمریکایی را در نظر بگیرید - که زمانی جزو پرشمارترین پرندگان روی زمین بود، با گله‌هایی چنان عظیم که گفته می‌شد در دهه ۱۸۰۰ آسمان را ساعت‌ها تاریک می‌کردند.

💡 A children’s book about the passenger pigeon teaches that abundance without restraint still ends in silence.

یک کتاب کودکانه درباره کبوتر نامه‌بر می‌آموزد که فراوانی بدون محدودیت، همچنان به سکوت ختم می‌شود.

💡 Museum drawers holding passenger pigeon skins feel heavier than they weigh, because guilt adds mass.

کشوهای موزه که پوست کبوترهای مسافر را در خود جای داده‌اند، از وزنشان سنگین‌تر به نظر می‌رسند، چون احساس گناه به جرمشان می‌افزاید.