Oppenheim

💡 The catalog essay treated Oppenheim as both artist and provocateur, inviting viewers to touch with their eyes.

مقاله کاتالوگ، اوپنهایم را هم به عنوان هنرمند و هم به عنوان یک عامل تحریک‌آمیز در نظر گرفت و از بینندگان دعوت کرد تا با چشمان خود آثار را لمس کنند.

💡 “Black Bag” “The writers go their own way. The most likely winner is Kathryn Bigelow and Noah Oppenheim’s exercise in suspense, ‘House of Dynamite.’

«کیف سیاه» «نویسندگان راه خودشان را می‌روند. محتمل‌ترین برنده، تمرین تعلیق کاترین بیگلو و نوح اوپنهایم، «خانه‌ی دینامیت» است.»

💡 Critics argued Oppenheim anticipated contemporary design’s playful seriousness, refusing tidy categories.

منتقدان استدلال می‌کردند که اوپنهایم جدیت بازیگوشانه‌ی طراحی معاصر را پیش‌بینی کرده و از دسته‌بندی‌های منظم و مرتب خودداری می‌کند.

💡 A retrospective of Oppenheim explored surreal textures, where fur, porcelain, and wit tangled delightfully.

یک نمایشگاه گذشته‌نگر از آثار اوپنهایم، بافت‌های سورئال را بررسی کرد، جایی که خز، چینی و شوخ‌طبعی به طرز لذت‌بخشی در هم می‌آمیزند.