nomad

💡 Baldwin’s life as a transatlantic nomad begins in 1948, when he arrives in Paris after winning a scholarship to study there.

زندگی بالدوین به عنوان یک کوچ‌نشین آن سوی اقیانوس اطلس از سال ۱۹۴۸ آغاز می‌شود، زمانی که او پس از برنده شدن بورسیه تحصیلی برای تحصیل در پاریس، به آنجا می‌رسد.

💡 He lived like a nomad for a few years after college, never holding a job in one place for very long.

او چند سالی بعد از دانشگاه مثل یک خانه به دوش زندگی کرد و هیچ‌وقت برای مدت طولانی در یک جا مشغول به کار نشد.

💡 He dreamed of becoming a nomad after paying debt, trading storage units for a backpack and memories collected slowly.

او آرزو داشت که پس از پرداخت بدهی، معاوضه انبار با یک کوله پشتی و خاطراتی که به آرامی جمع آوری کرده بود، کوچ نشین شود.

💡 For aspiring nomads, understand that flexibility must be earned through trust, consistency and clear communication.

برای کوچ‌نشینان مشتاق، درک کنید که انعطاف‌پذیری باید از طریق اعتماد، ثبات و ارتباط شفاف حاصل شود.

💡 after college she became quite the nomad, backpacking through Europe with no particular destination

بعد از دانشگاه، او کاملاً خانه به دوش شد و بدون هیچ مقصد خاصی، با کوله پشتی در اروپا سفر می‌کرد.

💡 I went through a lot of difficult personal times and pushing midlife, I realized I’d been running like a cowboy, like a nomad.

من دوران شخصی سخت زیادی را پشت سر گذاشتم و در میانسالی به سر می‌بردم، متوجه شدم که مثل یک کابوی، مثل یک خانه به دوش، می‌دویده‌ام.