neurotoxicity

💡 A data dashboard tracked suspected neurotoxicity cases by region, guiding targeted education for industries handling solvents, heavy metals, or combustion by-products.

یک داشبورد داده، موارد مشکوک به سمیت عصبی را بر اساس منطقه ردیابی می‌کرد و آموزش‌های هدفمند را برای صنایعی که با حلال‌ها، فلزات سنگین یا محصولات جانبی احتراق سروکار دارند، هدایت می‌کرد.

💡 According to the study, health concerns related to flame retardants include “carcinogenicity, endocrine disruption, neurotoxicity, and reproductive and developmental toxicity.”

طبق این مطالعه، نگرانی‌های بهداشتی مربوط به مواد ضد حریق شامل «سرطان‌زایی، اختلال غدد درون‌ریز، سمیت عصبی و سمیت تولید مثلی و رشدی» است.

💡 The report distinguished reversible sedation from true neurotoxicity, which can involve persistent changes in attention, mood, or coordination long after exposure ends.

این گزارش، آرام‌بخشی برگشت‌پذیر را از نوروتوکسیسیتی واقعی که می‌تواند شامل تغییرات مداوم در توجه، خلق و خو یا هماهنگی مدت‌ها پس از پایان مواجهه باشد، متمایز کرد.

💡 Researchers quantified neurotoxicity using behavior, imaging, and biomarkers, because relying on a single measure risks missing subtle yet clinically meaningful effects.

محققان سمیت عصبی را با استفاده از رفتار، تصویربرداری و نشانگرهای زیستی اندازه‌گیری کردند، زیرا تکیه بر یک معیار واحد، خطر از دست دادن اثرات ظریف اما از نظر بالینی معنادار را به همراه دارد.

💡 At higher levels, they observed a progressive degeneration of the nerve and increased neurotoxicity due to excess inflammation.

در سطوح بالاتر، آنها به دلیل التهاب بیش از حد، تخریب پیشرونده عصب و افزایش سمیت عصبی را مشاهده کردند.

💡 The drug was found to be safe, with manageable side effects, including cytokine-release syndrome in four patients and immune-cell-related neurotoxicity syndrome in three patients.

این دارو بی‌خطر تشخیص داده شد و عوارض جانبی قابل کنترلی از جمله سندرم آزادسازی سیتوکین در چهار بیمار و سندرم نوروتوکسیسیتی مرتبط با سلول‌های ایمنی در سه بیمار داشت.