neorealism

💡 One of the founders of Italian neorealism, Visconti apparently didn’t bother introducing himself to the young French actor.

ویسکونتی، یکی از بنیانگذاران نئورئالیسم ایتالیا، ظاهراً زحمت معرفی خود به بازیگر جوان فرانسوی را به خود نداد.

💡 A seminar compared cinematic neorealism with political theory, finding shared skepticism toward idealized narratives.

یک سمینار، نئورئالیسم سینمایی را با نظریه سیاسی مقایسه کرد و به بدبینی مشترک نسبت به روایت‌های ایده‌آلیستی پی برد.

💡 Pagnol transformed the style of European cinema by taking the camera outdoors, inspiring Italian neorealism and the Nouvelle Vague.

پانیول با بردن دوربین به فضای باز، سبک سینمای اروپا را متحول کرد و الهام‌بخش نئورئالیسم ایتالیایی و موج نو شد.

💡 In international relations, neorealism models state behavior as rational responses to anarchy, power, and shifting alliances.

در روابط بین‌الملل، نئورئالیسم رفتار دولت را به عنوان پاسخ‌های عقلانی به هرج و مرج، قدرت و اتحادهای متغیر مدل‌سازی می‌کند.

💡 Italian neorealism traded studio polish for street grit, casting nonprofessionals and natural light to capture postwar life.

نئورئالیسم ایتالیایی جلای استودیویی را با جسارت خیابانی عوض کرد و برای به تصویر کشیدن زندگی پس از جنگ، از غیرحرفه‌ای‌ها و نور طبیعی استفاده کرد.

💡 It was heavily influenced by shifts taking place in Italian cinema around the use of neorealism and surrealism.

این فیلم به شدت تحت تأثیر تغییراتی بود که در سینمای ایتالیا پیرامون استفاده از نئورئالیسم و سورئالیسم در حال رخ دادن بود.