neo-Scholasticism

💡 The subject of scholastic philosophy now more or less claims attention here, since the coming to our country of the most distinguished exponent of Neo-scholasticism.

موضوع فلسفه مدرسی اکنون کم و بیش در اینجا مورد توجه قرار گرفته است، از زمانی که برجسته‌ترین نماینده نئواسکولاستیسیسم به کشور ما آمده است.

💡 Advocates of neo Scholasticism prize metaphysical clarity, preferring careful distinctions to slogans that trend briefly, then vanish like spilled glitter.

طرفداران مکتب نئواسکولاستیسیسم به وضوح متافیزیکی ارج می‌نهند و تمایزات دقیق را به شعارهایی که برای مدت کوتاهی رواج می‌یابند و سپس مانند زرق و برق پراکنده ناپدید می‌شوند، ترجیح می‌دهند.

💡 The syllabus framed neo Scholasticism as a modern retrieval of medieval method, asking students to argue precisely before proclaiming grand conclusions with caffeinated confidence.

این برنامه درسی، نئواسکولاستیسیسم را به عنوان بازیابی مدرن روش قرون وسطایی مطرح می‌کرد و از دانشجویان می‌خواست قبل از اعلام نتایج بزرگ با اعتماد به نفس بالا، دقیقاً استدلال کنند.

💡 A professor used neo Scholasticism to show that old tools can still shape new questions about conscience, law, and what we owe one another.

یک استاد دانشگاه با استفاده از مکتب نئواسکولاستیسیسم نشان داد که ابزارهای قدیمی هنوز هم می‌توانند پرسش‌های جدیدی در مورد وجدان، قانون و آنچه که ما به یکدیگر مدیون هستیم، شکل دهند.