apokatastasis

💡 In contrast, the celestial stone belongs with the eschatological concepts and the celestial tincture is the apokatastasis.

در مقابل، سنگ آسمانی به مفاهیم فرجام‌شناختی تعلق دارد و رنگ آسمانی، آپوکاتاستاسیس است.

💡 We cannot describe as dogmas, doctrines such as the Apokatastasis, or the Kenosis of the Son of God, without coming into conflict with the ordinary usage of language and with ecclesiastical law.

ما نمی‌توانیم آموزه‌هایی مانند آپوکاتاستاسیس یا کنوسیس پسر خدا را به عنوان اصول اعتقادی توصیف کنیم، بدون اینکه با کاربرد عادی زبان و قانون کلیسا در تضاد قرار گیرند.

💡 Debates about apokatastasis explore universal restoration, a doctrine that comforts some and troubles others across centuries of theology.

مباحث مربوط به آپوکاتاستاسیس، به بررسی بازگشت جهانی می‌پردازد، آموزه‌ای که در طول قرن‌ها الهیات، برخی را تسلی می‌دهد و برخی دیگر را به دردسر می‌اندازد.

💡 Historians linked interest in apokatastasis to periods of social upheaval, when reconciliation seems both necessary and implausible.

مورخان علاقه به آپوکاتاستاسیس را به دوره‌های آشوب اجتماعی مرتبط می‌دانستند، دوره‌هایی که آشتی هم ضروری و هم غیرممکن به نظر می‌رسید.

💡 The seminar treated apokatastasis respectfully, distinguishing poetic hope from dogmatic certainty.

این سمینار با احترام به آپوکاتاستاسیس پرداخت و امید شاعرانه را از یقین جزمی متمایز کرد.