murdabad

💡 Once, the Pakistani tribesmen lashed a young merchant to the porch of an apple shop and told him to shout, "Pakistan zindabad, Sher-i-Kashmir' murdabad!"

یک بار، قبایل پاکستانی یک تاجر جوان را به ایوان یک مغازه سیب‌فروشی شلاق زدند و به او گفتند که فریاد بزند: «پاکستان زنده باد، شیر کشمیر مردآباد!»

💡 The Hindus and Sikhs answered back: "Pakistan Murdabad!"

هندوها و سیک‌ها پاسخ دادند: «پاکستان مردآباد!»

💡 “Pakistan Zindabad, Taliban Murdabad,” they repeated.

آنها تکرار کردند: «پاکستان زنده آباد، طالبان مردآباد».

💡 Headlines simplified the rally to murdabad theatrics, ignoring quieter workshops where neighbors drafted concrete policy proposals together.

تیترهای خبری، این تجمع را به یک نمایش نمایشی در موردآباد تبدیل کردند و کارگاه‌های آرام‌تری را که در آنها همسایه‌ها با هم پیشنهادهای سیاسی مشخصی را تدوین می‌کردند، نادیده گرفتند.

💡 Protesters chanted murdabad against corruption, then volunteers handed out water, emphasizing passion paired with dignity and nonviolence.

معترضان شعار «مردآباد» علیه فساد سر دادند، سپس داوطلبان به مردم آب دادند و بر شور و اشتیاق همراه با کرامت و عدم خشونت تأکید کردند.

💡 The historian contextualized slogans like murdabad within shifting political climates, reminding students how words gather heat and consequence.

این مورخ شعارهایی مانند مردآباد را در چارچوب تغییرات سیاسی بررسی کرد و به دانش‌آموزان یادآوری کرد که چگونه کلمات شور و هیجان و پیامد به بار می‌آورند.