multiverse

💡 But it’s tough to shake the feeling that crossing these boundaries will only generate despair, since that tends to be the outcome of messing with the multiverse.

اما به سختی می‌توان این حس را از خود دور کرد که عبور از این مرزها فقط باعث ناامیدی می‌شود، زیرا این ناامیدی معمولاً نتیجه‌ی دخالت در چندجهانی است.

💡 The film imagined a chaotic multiverse where every tiny decision spawned wildly different kitchens, careers, and hairstyles.

این فیلم یک جهان چندگانه‌ی آشفته را تصور می‌کرد که در آن هر تصمیم کوچکی، آشپزخانه‌ها، شغل‌ها و مدل موهای کاملاً متفاوتی را به وجود می‌آورد.

💡 A novelist used the multiverse as a device to explore regret, granting characters do-overs that rarely delivered peace.

یک رمان‌نویس از چندجهانی بودن به عنوان وسیله‌ای برای کاوش در پشیمانی استفاده کرد و به شخصیت‌ها فرصت داد تا دوباره زندگی کنند، اما این فرصت‌ها به ندرت به آرامش منجر می‌شد.

💡 But those plans were scrapped after the Disney-Fox merger, when Marvel put mutants on hold and turned its attention to expanding its interconnected multiverse of movies and TV shows.

اما این برنامه‌ها پس از ادغام دیزنی-فاکس لغو شدند، زمانی که مارول ساخت فیلم‌های جهش‌یافته را به حالت تعلیق درآورد و توجه خود را به گسترش چندجهانی به هم پیوسته فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی خود معطوف کرد.

💡 Physicists debate whether the multiverse is science or metaphor, keeping humility close while equations flirt with infinity.

فیزیکدانان در مورد اینکه آیا چندجهانی علم است یا استعاره، بحث می‌کنند و فروتنی را در حالی که معادلات با بی‌نهایت لاس می‌زنند، حفظ می‌کنند.

💡 Eventually, the lemony garlicky miso gochujang brown butter multiverse expanded to extraordinary lengths, compelling NYT Cooking to hop on the trend by actually making the pasta.

در نهایت، میسو گوچوجانگ با طعم لیمو و سیر و کره قهوه‌ای، به طرز خارق‌العاده‌ای گسترش یافت و مجله آشپزی نیویورک تایمز را مجبور کرد تا با درست کردن این پاستا، از این روند پیروی کند.