Monarchianism

💡 Historians differentiate dynamic Monarchianism from modalism, tracing controversies that shaped vocabulary still recited today.

مورخان، سلطنت‌طلبی پویا را از مُدالیسم متمایز می‌کنند و به دنبال مجادلاتی هستند که واژگانی را شکل داده‌اند که هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

💡 Studying Monarchianism reveals how language strains to honor mystery without collapsing into comfortable, misleading simplifications.

مطالعه‌ی سلطنت‌طلبی نشان می‌دهد که چگونه زبان تلاش می‌کند تا به رمز و راز احترام بگذارد، بدون اینکه در دام ساده‌سازی‌های راحت‌طلبانه و گمراه‌کننده بیفتد.

💡 The name Adoptionist has been so long applied to a heresy of the eighth century, chiefly in Spain, that it leads to confusion to use the term in connection with Monarchianism.

اصطلاح «فرزندخواندگی» چنان مدت‌هاست که به یک بدعت قرن هشتم، عمدتاً در اسپانیا، اطلاق می‌شود که استفاده از این اصطلاح در ارتباط با سلطنت‌طلبی، منجر به سردرگمی می‌شود.

💡 The following passages from the great work of Hippolytus give the earlier form of Modalistic Monarchianism.

عبارات زیر از اثر بزرگ هیپولیتوس، شکل اولیه‌ی سلطنت‌طلبی مُدالیستی را ارائه می‌دهد.

💡 Monarchianism emphasized God’s unity so strongly that critics feared it flattened the distinct persons described in early creeds.

سلطنت‌طلبی چنان بر وحدت خدا تأکید می‌کرد که منتقدان بیم داشتند که این امر، اشخاص متمایز توصیف‌شده در اعتقادنامه‌های اولیه را کم‌اهمیت جلوه دهد.