occasionalism

💡 Students wrestled with occasionalism, wondering how God’s constant intervention explains causation without turning creation into mere theater props.

دانشجویان با نظریه‌ی اقتضایی بودن پدیده‌ها دست و پنجه نرم می‌کردند و از خود می‌پرسیدند که چگونه مداخله‌ی مداوم خداوند، بدون تبدیل خلقت به صرفاً یک صحنه‌ی نمایش، علیت را توضیح می‌دهد.

💡 It results from the occasionalism attributed by Dewey to the thinking process.

این ناشی از اتفاقی‌گرایی است که دیویی به فرآیند تفکر نسبت می‌دهد.

💡 Critics argue occasionalism undermines science, yet historical theologians used it to emphasize dependence on divine sustenance moment by moment.

منتقدان معتقدند که رویکرد به موقعیت، علم را تضعیف می‌کند، با این حال، متکلمان تاریخی از آن برای تأکید بر وابستگی لحظه به لحظه به رزق الهی استفاده می‌کردند.

💡 You cannot be an occasionalist without being a voluntarist, and every voluntarist has taken at least the first step on the road to occasionalism.

شما نمی‌توانید بدون اراده‌گرا بودن، یک فرصت‌گرا باشید، و هر اراده‌گرایی حداقل اولین قدم را در مسیر فرصت‌گرایی برداشته است.

💡 The lecture contrasted Malebranche’s occasionalism with concurrentism, probing whether human will has any genuine causal power.

این سخنرانی، نظریه‌ی مناسبت‌گرایی مالبرانش را با نظریه‌ی همزمانی مقایسه کرد و بررسی نمود که آیا اراده‌ی انسان دارای قدرت علّی واقعی است یا خیر.